لب نهادم به لب یار و سپردم جان را
تا به امروز به این مرڪَ نمرده ست کسی

غمِ دل نگفته بهتر؛
همه کس جگر ندارد...

خودِ مَن با خودِ مَن در خودِ مَن می جنگد ..!

مومنم ڪردے بہ عشق و جا زدے تڪلیف چیست
بر مسلمانے ڪہ ڪافر مے شود پیغمبرش..؟!

زِ مژگان تو زخمِ بی‌حسابی آرزو دارم ...

آشیانی گر نمیسازی ،‌ مکن ویران دلی ...

تو بِخواه تا بسویت زِ هوا سبک تر آیم ...

سراپا در جبین ، می‌غلتم از یادِ سراپایت ..!

چشم از او ،
جلوه از او
ما چه حریفیم... ای دل!

مستم آنگونه ڪه یاراے تماشایم نیست..

‌به محشر چون سر خجلت برآرم از ڪفن، گویم

ڪ یا رب!

داغ هجران دیده‌ام!

دیگر مسوزانم...!!

فکر زنجیری کنید ای‌عاقلان
بوی گیسویی مرا دیوانه کرد!

چو شبی طواف کویت صنما نصیب افتد
دگر از خدا نباشد طلب بهشت ما را ...

من مانده‌ام مهجور از او

بیچاره و رنجور از او ..!